Μπρος στα ριζά της ποίησης το πτώμα μου απιθώνω
του Βοτανειάτη παλλακίς , δρογγάριος της ξηράς
των Κομνηνών κι αν ζήλεψα τον ένδοξο το θρόνο
κατήντησα του μηδενός ο ανάξιος αμηράς
σχολιαστή μοναχικέ αυτού του μπλογγαρίου
που νόμισες πως προς τα σε στρέφονται οι αιχμές
ποτέ δεν φιλοδόξησα πέραν του Σαγγαρίου
να φτάσουνε της πέννας μου οι άγουρες ορμές.
όλα τα προηγούμενα ανάθημα στους θώες
αθύρματα - κτερίσματα και εξευμενισμός
του Χάρου , διασταυρώθηκαν και οι δικοί μας πλόες
στα κάτεργα του καθενός ο κατεργαρισμός
( ΕΤΑΙΡΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ )
Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 σχόλια:
ξού βρε όρνιο
Ούστ ορέ χαϊβάνι
Δημοσίευση σχολίου